13 دقیقه وقت دارم تا بنویسم. 13 دقیقه وقت دازم تا از خودم بنویسم. 13 دقیقه وقت دارم تا از تنهایی بنویسم. 13 دقیقه وقت دارم از غم بنویسم. 13 دقیقه وقت دارم از صبربنویسم. 13 دقیقه وقت دارم از خستگی، از درماندگی بنویسم. 13 دقیقه وقت دارم تا از امروز بنویسم.

امروز، فردا، دیروز

گذشته، آینده، حال

به کدوم باید امیدوار بود؟ اصلا باید امیدوار بود؟

هنوزم سر حرفم هستم در هر لحظه اش می شه خندید!

 

8 دقیقه بیشتر نمونده!

حالا 8 دقیقه وقت دارم تا از خورشید، از آسمان، از کوه، از زمین، از امروز بنویسم.

راستی امروز چی کار کردم؟

امروز زندگی کردم، مثل هر روز. زمان گذشت. صبح، ظهر شد. ظهرم شب می شه، به همین سادگی.

 

7 ذقیقه

6 ذقیقه

چی نوشتم؟

زندگی امروز رو نوشتم.

صندلی های سبز دانشکده، صندلی های آبی مترو، آهنگ های Pink Floyd ، تنهایی خودم، تنهایی اطرافیانم، سرماخوردگی شدیدم، سختی نفس کشیدنم رو نوشتم.

 

3 دقیقه بیشتر نمونده.

2 دقیقه

1 دقیقه

پایان.